De Vluchtheuvel in het nieuws

De Vluchtheuvel in het nieuws

Giel Stomphorst en Geeske Telgen. ,,Dit past bij de diaconale taakopvatting van alle kerken in Lunteren. –

Freek Wolff

‘Van betekenis zijn voor mensen’

LUNTEREN Jongeren bij drugs vandaan houden, dat was het oorspronkelijke doel van Stichting de Vluchtheuvel-Lunteren. Intussen zijn de activiteiten verschoven naar hulp bieden aan jongeren met problemen en ouderen die in een isolement dreigen te geraken. De vrijwilligersorganisatie bestaat 35 jaar.

Het overkoepelende thema is: betrokkenheid op elkaar. ,,Dat past bij de uitgangspunten en onze diaconale taak. Daarbinnen hebben we activiteiten die gedragen kunnen worden door vrijwilligers en die niet al door anderen gedaan worden”, zegt Geeske Telgen (61) die sinds vier jaar bestuursvoorzitter is.

De oud-politica nam alle activiteiten onder de loep, om te kijken welke positie De Vluchtheuvel in de gemeenschap wil innemen. ,,We hebben goud in handen, want de kerken zijn wel verschillend, maar hebben een zelfde diaconale taakopvatting: om van betekenis te zijn voor mensen die het nodig hebben.” Na een inventarisatie bleek de tijd rijp voor een nieuwe impuls.

MOUWEN OPSTROPEN De Vluchtheuvel is een interkerkelijke werkgroep vanuit de diaconieën van de Gereformeerde Kerk, de Hervormde Gemeente (Oude Kerk), de hervormde Maranathakerk en de Hersteld Hervormde Kerk in Lunteren. Ook de Molukse Kerk in Lunteren participeert bij activiteiten als de voedselbank.

Toen de Vluchtheuvel werd gevormd in 1983 lag de focus nog vooral op drugs- en alcoholverslaafden, met directe hulp, preventieve voorlichting en inschakeling van professionals. Pioniers van het eerste uur waren Lunteranen Hans van Eck, Ben Wielstra, Tekla Baanstra en de heer Koudijs. Tegenwoordig bestaat het dagelijks bestuur uit: voorzitter Geeske Telgen, secretaris Giel Stomphorst (28), Dick van de Weerd en Job van Roekel. Overige bestuursleden die vooral in de uitvoering de mouwen opstropen, zijn: Marjolein Buisman, Willem Blankenspoor, Gerda Vonk, Niek Schut, Marijn van Dijk en Henny Neutel. Zij werken samen met zo’n twintig vrijwilligers.

GASTGEZINNEN In de beginjaren werden er ook activiteiten gehouden in een pand aan de Dorpsstraat, om randgroepjongeren op te vangen, voor ontspanning, contact, aandacht en preventie. Vanaf 1997 werd ook ingezet op integratie van woonwagenbewoners in Lunteren en activiteiten voor mensen in probleemsituaties.

,,Er waren ook pleeggezinnen, maar tegenwoordig tilt de overheid veel zwaarder aan de risico’s, verantwoordelijkheden en aansprakelijkheid. Daardoor moesten we stoppen met pleeggezinnen”, legt Telgen uit. ,,Maar we hebben nog wel steeds gastgezinnen die jongeren met acute problemen tijdelijk als logé kunnen opvangen en steunen.”

De Vluchtheuvel kan bovendien als intermediair fungeren en in actie komen als er bijvoorbeeld spullen nodig zijn, zoals een commode voor een tiener die ongewenst zwanger is geraakt. Je kunt ook denken aan problemen als anorexia, burn-out, depressie of even niet meer uit de voeten kunnen in een ingewikkelde gezinssituatie. ,,Dan kunnen we voor kortdurende interventie zorgen. De leeftijd van achttien tot eenentwintig is een lastige. Jonge mensen in die categorie vallen nogal eens tussen wal en schip. Op die momenten kunnen wij voor een oplossing zorgen met de steungezinnen.” \De Vluchtheuvel heeft voor dit werk contacten met andere organisaties als Choice 4 Life en Lindenhout (jeugdzorg en gastgezinnen), de gemeente Ede, sociaal cultureel werk Lunteren, Malkander, het Rode Kruis en het Leger des Heils.

MULDERSSCHUUR De Vluchtheuvel beschikt nu drie dagen per week over de Muldersschuur aan de Roskammersteeg 5 (van stichting De Keien), een prachtig oud gebouw met een modern interieur. Hierdoor kon de organisatie haar activiteiten uitbreiden. ,,Het is hier knus, het gebouw omarmt je en mensen voelen zich hier veilig. Fijn om hier mensen met elkaar in contact te brengen.”

Zo waren er al acht dinsdagochtenden voor ouderen in de zomermaanden, waar iedereen kan aanschuiven voor een kop koffie en een praatje. ,,Want in die periode ligt het sociale werk plat. Toen we dit voor het eerst deden, liep het storm.” Vervolgens pakten Gijs van Harn en Ien Schut de handschoen op om dit het hele jaar door te organiseren, samen met een team van vrijwilligers. ,,Koffie, persoonlijke aandacht en een spelletje, daar gaat het om. De drempel is laag”, zegt Giel. ,,Ze lezen de krant en houden bij wie er ziek zijn. Een kaartje is zo gestuurd. We houden het kleinschalig, met een groep van zo’n dertig personen.”

Met Kerst en Pasen zijn er maaltijden, terwijl er ook weleens een deskundige is uitgenodigd die ingaat op levensvragen. De Vluchtheuvel wil dat verder ontwikkelen. ,,Mensen wonen langer thuis, krijgen beperkingen en velen kunnen dat moeilijk accepteren, terwijl het eigen netwerk vaak kleiner wordt. Maar je wilt wel je verhaal kwijt. Misschien kunnen we ontmoetingen nog uitbreiden bij de mensen thuis, want veel ouderen raken in een isolement.”

JEUGDDIACONAAT Giel wijst op het nieuwe jeugddiaconaat, met deze winter een gezamenlijk programma voor alle kerken. ,,Zo kunnen jongeren van middelbare-schoolleeftijd koffie gaan drinken met ouderen in De Honskamp, zonder dat hier meteen een financiële vergoeding tegenover staat, maar wel een aardig gesprek tussen twee generaties. Ouderen leven hiervan op. We zijn hiermee in de afrondende fase in overleg met Opella. Volgend seizoen willen we nog meer keuzes aanbieden, zoals het bezoeken van een zorgboerderij of koken bij de Meet-Inn, zodat jongeren uit hun eigen beschermde omgeving komen. Bijkomend aspect is dat jongeren uit verschillende kerken elkaar ontmoeten.”

Bij de Vluchtheuvel kunnen gegadigden ook een Alphacursus volgen of naar een vrouwengroep op de donderdagochtend.

Informatie: www.vluchtheuvel-lunteren.nl.

Comments are closed